HANİ BEN KÜÇÜKTÜM YA

HANİ BEN KÜÇÜKTÜM YA

  Anadoluda;  çocukluk nasıldır bilirsiniz ya işte utangaçlığın , sevecanlılığın, itatkarlılığın, boyun eymenin ama bütün bunların yanında herşeye rağmen yinede sevginin, sevmenin ve sevilmenin hep ön planda tutuluduğu, bir sevgi yumağının yaşandığı hep böyle olması gerektiği bir anadolu.. her şeye rağmen hep böyle kalabilecek mi ne dersiniz.

 

 

                          

Hani ben küçüktüm ya

Sen tutmuştun ya elimden

Koşuyordum düştüm ya

Hatırladın mı?

Kucaklayıp kaldırdın havaya

Ağlama bebeğim derken

Sarılıp kokluyordun

Hıçkırıyordum

Gözlerimi silerken öptün ya

Hani ben küçüktüm ya

Hatırladın mı?

 

Hatırla dön bana gör beni

Yanımdasın mı bilmiyorum

Çok zaman var elimi tutmayalı

Gözümü görmeyeli

Bak dilim değişti, sesim değişti

Sen duymayacak mısın?

 

Ne oldu senin ayıplarına

Artık söylemiyorsun

Her şey idim, her şey idin

Geçtim gönlümü okşamandan

Özledim bağırmanı

Bana kızmanı

Karşına alıp yapma demeni değil ha

Sendeki son kelimeyi..

Bebeğim

Ya sen hiç mi özlemedin

Bendeki ilk kelimeyi

Baba                                         

 

 

                                       Cemal TUZCU

                                           Kasım 2005